DÜŞLERİNİN PERİSİ

şimdi sessizliğe inat
Seni haykırıyorum üşümüş,
solgun sarı eylül ayına...
bir küçük kırlangıç oluyor zaman
uçup,bahara göç ediyor..
ne öfke, ne gam, ne keder...
ne de kimsesizlik kalıyor bıraktıklarında
sen kalıyorsun…
seni öldü biliyorlar…
Sen bende yaşıyorsun.
ağlıyorum bu vakitlerde
o dertli
o cüzzamlı vedalarda
Keşkeler dilimde ben keşkelerde...
unutulup gidiyorum…
hani gülüşüne hayranlığım
seni hep gülümsetirdi ya
hani,
aslında kelimelerin anlamını
Senden aldığını söylüyordum ya,
masum bir bakışla
hüzünleniyordun ya
bende yaşadığın sürece
onalrı kimseye bırkama
düşlerinin perisi ben olayım
sen sakın ellerimi bırakma
varsın solgun bir eylül ayında
varsın cüzzamlı bir veda
zincir olsun yüreğimize…
sen sakın hüzünlü yarınlara kucak açma
sen hep o masum,
o can alıcı bakışınla,
BENDE KAL…
BENDE YAŞA…

Tuğçe Abacılar