Yağmurlu bir geceydi,
İki kalp,
Talatpaşa Caddesi’nde karşılaştı,
Gözleri birbirine değdi aşkla,
Sonrada elleri buluştu usulca...
Ay tebessüm etti,
Çünkü bu mutluluğa tanıklık etti,
Yıldızlara gözterdi bizi ışığıyla...
Ağaçlar hışırtılarıyla ,
Aşk şarkıları söyledi bize...
Tarih yirmi aralık iki bin iki,
Yürüdük kenetlenmiş ellerimizle,
Amaçsızca, umarsızca yürüdük...
O gece anladım senin benim için doğduğunu,
Benim de senin için yaratıldığımı...
Anlam yükledik her ana,
Şarkılara beraber eşlik ettik,
Aynı tabaktan yemek yedik,
Ve bölüştük bir parça ekmeği...
Sevgim bir gerdanlık gibiydi,
Boynuna taktım onu,
Ömür boyu taşı diye...
Ümitler besledik geleceğe,
Yürüdük sevda yollarında,
Mutluluğa adım adım yürüdük,
Her sabah güneşe,
Öpücükler verdim,
Beni her gün mutlu bir sabaha uyandırdığı için,
Bir kalp,
Ve bir tane daha...
Şimdi imza atmak istiyorlar kağıda,
Her sabah aynı evden çıkmak,
Her akşam aynı eve dönmek istiyorlar...
Bir olmak istiyorlar ayrılıklardan kurtulup...
Yan yana durursak,
Geçme şansımız var karşıya,
Ve bileceğim senin yaşayacağını,
Öleceğim güne dek kalbimde,
Çünkü,
Sen bebeğim olmak için doğdun,
Ben de erkeğin olmak için yaratıldım...