Radyo da güftesi buruk ölmeyen şarkılar.
Müzeyyen Senar söylüyor.
Kemanlar öyle içli ki;
Yanaklarımdan ince ince yaşlar süzülüyor.
Haydi dostum Abbas şerefine içelim.
Haydi dostum beraber söyleyelim.
‘’ Akşam oldu hüzünlendim ben yine.
Hasret kaldım gözlerinin rengine.
Gel mehtabım gel sevgilim gel yine.
Hasret kaldım gözlerinin rengine’’
Oooof ooof.
Bu şarkılar beni öldürüyor.
Gün gün maziye götürüyor.
Sırada Zeki Müren var.
Ud’lar öyle dertli ki;
Kalbimde derin yaralar açıyor.
Haydi dostum buna da içelim.
Haydi dostum bunu da söyleyelim.
‘’ Seni ben ellerin olsun diye mi sevdim.
Her şeyimi, uğruna boş yere mi verdim.
Yalan sözlerle aldatıp,
Seninim derdin’’
Oooof ooof.
Bu şarkılar beni öldürüyor.
Gün gün maziye götürüyor.
Bu gece efkarım çok be dostum.
Yarim gözümün önünden gitmiyor.

Şiirime değerli yorumuyla eşlik eden Sayın Erdal Söylemez ( sevi-esin ) Şairimize teşekkür ederim.
Yüreğinize sağlık.