Dokundu mızrabın telin sızladı
Sazın öksüz kaldı sözün ağladı
Yalan dünya sana karalar bağladı
Gittin be Mahzuni nur içinde uyu

"Domdom kurşunu"ydu dertlere vuran
"Yuh yuh" çekip haksız hesaplar soran
Adalet yolunda dimdik duran
Gittin be Mahzuni nur içinde uyu

Söylersin dilinden "Çeşm-i siyahım"
Arşa kadar çıktı figanım, ahım
Sensin gönülde mihmandar şahım
Gittin be Mahzuni nur içinde uyu

Berçenek köyünden bir güneş doğdu
O pak nefesiyle karanlığı boğdu
Halkın gözyaşları sel oldu
Gittin be Mahzuni nur içinde uyu

Mahzuni Şerif’im pirimdir
Sazının telleri mirimdir
Gözümde tüten o serimdir
Gittin be Mahzuni nur içinde uyu

Şiirde Ne/ Nedir ?

Mir :
{ Farsça İsim Eskidil } Baş, kumandan, amir, bey, emir }

Mihman : { Farsça, isim eskidil }
Konuk misafir, kalıcı

Ser : { Farsça, isim eskidil }
Baş, kafa { bazı birleşik kelimelerde } Başkan, reis