Deli gönül söz dinlemez.. Bildiğini okur, Güzel bir şiir. Tebrik ediyorum. Sayfamda sizi de görmek dileği ile saygı, sevgi ve selamlarımı sunuyorum.

selam güzel eserinizi severek ve sesli okudum tebrik ediyorum ve kaleminiz elinizden hiç düşmesin ben deli gönlümden çok çektim kalemi kırıp idam versenizde ben de kurtulsam hocam olmazmı puanim tamdır güzel memleketin den

Ozan geleneği tadında bir şiir... Kutlarım...

Selamlar...

Ferman dinlemedin,söz dinlemedin
Her şeyin aşikar,sır gizlemedin
Kendini ateşten esirgemedin
Haydi yak kendini,yak deli gönül

anlattı şair
çok güzeldi
sevgiyle

AŞKIN GÖZÜ KÖRDÜR
Bir gün Delilik yakın dostlarını kahve içmek üzere evine davet etmiş.
Herkes gelmis. Kahveler icildikten sonra
Delilik dostlarına saklambaç oynamayı önermiş.
Saklambaç mi? O da nedir? diye sormuş Merak.
-Saklambaç bir oyundur. Sizler saklanırken ben yüze kadar sayacağım.
Saymayı bitirdiğimde ilk bulacağım kişi benden sonraki ebe olacaktır.
Korku ve Tembellik dışındakiler Delilik''in önerisini derhal kabul etmişler.
-1..., 2..., 3... diye yüksek sesle saymaya başlamış Delilik. Acelecilik, ilk bulduğu yere kendini atıvermiş.
Utangaçlık, her zamanki alışkanlığıyla bir ağacın gölgesine ilişmiş.
Neşe, bahçenin orta yerine doğru yönelmiş.
Hüzün, saklanacak yer bulamadığından ağlamaya koyulmuş.
Kıskançlık, Başarı''nın pesinden giderek yani başındaki bir kayanın ardına sığınmış.
Delilik saymayı sürdürmüş...
Umutsuzluk, Delilik''in doksan dokuza geldiğini duyduğunda iyiden iyiye umutsuzluğa kapılmış.
- YÜZ ! diye haykırmış Delilik,
Saklanmayan ebedir, aramaya başlıyorum.
İlk sobelenen Merak olmuş. Birinci kurbanın kim olacağını o kadar merak ediyormuş ki, saklanmayı ihmal etmiş.
Bahçe duvarına baktığında, Delilik Kararsizlik''i fark etmiş; üzerine tünemiş olduğu duvarın hangi tarafına saklanacağını düşünmekle meşgulmüş ve hemen ardından Neşe''yi, Hüzün''ü,
Utangaclik''i sobelemiş. Herkes yeniden bir araya geldiğinde Merak sormuş:
Aşk nerede? Hiç Aşk''ı gören oldu mu?
Delilik, Aşk''ı aramaya koyulmuş.
Dağlara çıkmış, nehirlerin yataklarına bakmış, ama Aşk''ı hiç bir yerde bulamamış.
Çaresiz arayışını sürdüren Delilik, bir gül ağacı ile karsılaşmış.
Eline geçirdiği bir çalıyla ağacın dallarını, yapraklarını yoklamış.
Aniden tiz bir çığlıkla irkilmiş. Acıyla bağıran Aşk, diken batan gözünü tutuyormuş.
Delilik ne yapacağını bilememiş. Özür dilemiş, yalvarmış yakarmış Aşk''a
kendisini affetmesi için. O kadar üzülmüş ki, bir daha hayat boyu yanından
ayrılmayacağını bile vaat etmiş. Acısı biraz dinen Aşk sonunda özürleri kabul etmiş.
O günden beri Aşk''ın gözü kördür ve Delilik hep yanı başındadır...



biraz fazla uzun oldu ama konu bununla bağlantılıydı

kutlarım efendim saygılarımla

Yüreğinize sağlık
Okumak zevkti
Tebrikler
Saygılarımla

Tebrikler üstadım yazan yüreğiniz her dem coşarak çağlasın.İskenderundan selamlar sevgiler...

TÜRKÜ TADINDAKİ DİZELERİNİZİ KUTLUYORUM...RABATLI