![]() SEVDANIN SOĞUK AYAZI
Noksanlık var susuz kalan akılımda
düşüncelerimin paslanmış kovası bir yudum sevgi çekmiyor kör kuyulardan kurudu dudaklarım serseri bir buluta yağmıyor sevda yağmurları nedense başıma sevip sevilmek nedir deyin bana! ben mi? gönül parkında yeşeren bir ağaçtım farkında olmadan rüzgara gazellerimi bedel vermiştim bahara umudum varken sevdanın soğuk ayazı ömrümü sıyırdı geçti şimdi kışı telaşında yürek yalnız geceme kırmızı karlar yağıyor kırkından sonra bir tutam sıcaklığıma kimler şükür diyep de ısınacak dalgaların dokunmaya korktuğu yaşamın kıyısında ayaklarım yol arar öylece kumlara yapışır çaresizliğimin yorgun adımlarla gelişim var bu dünyaya gidişim kaç nefes bilmiyorum bilimiyorum bilmek de istemiyorum yaralı bir yüreğim var o da benimle zaten of! aşkıma en iyi ilaç zamansa zamanın koşup terlemesi lazım ve de sevginin en güzel yerinde gönül terazisinde eşit payımı istiyorum aşk mezarına diri diri isimsiz gömülmeden yaşamadıklarımın muhasebesini yaptım bu gece kısaca |
yalnız geceme kırmızı karlar yağıyor
kırkından sonra bir tutam sıcaklığıma
kimler şükür diyep de ısınacak
Güzel şiirnizi kutlarım. saygılar