Bir bağ bozumu zamanında
Sıkılmış üzüm tanesiyim.
Yıllandıkça değer kazanır dedikleri;
’Bir bağ bozumu şarabı,
Sarhoşluğuna düşmüş sevmelerin...’

Gözlerin yıllara vermiş nurunu
Üç derece gözlüklere sığıntı.
Aranırım,
Gögüs kafesimde bir yürek bulurum,
’sıkıntı sandığı’ve de sancılı...

Bulamam hiç bir şeyde
Dost elinin sıcaklığını...

’Ey xweda,xwedayé mezin...’

Kırmızı kahkahaydım,
Hüzün tarlalarına düşen.
Kokumu kim savurdu bilmem.

Kim lanet okur kendine duasında...
Korkma,
Gün doğar gece gebeliklerinden.

Tekmil!!!
’Bir nefeslik doğrular,asırlık yalanlardan yücedir.’

Haydi kalk!
Parmağımın ardına salgözlerini.
Aha burada,aha şurada,aha orada,
Sürgünde filizlenmiş yürekler var,
Tutunmaya çalışanlar hayata...
Henüz kundaklanmış evlerinin,
Dumanı kesilmemiş...
Sözler üretir kadınları
Hançerdir deler geçer sineleri.
Katıksız ekmek gibi,
Düğümlenir boğazıma.
Boşluğa dalan gözleri,
Gezinir umut tarlalarında.
Elleri öpülesi,
Bozkırın Anneleri...

Van gölü gözlerimden silinir,
Dalarım maviye,birde
Özlemin renklerine...
Semazenler kahırsı bir semahta
Şakaklarımda taşırım ağrısını,Ararat’ın.
Bir lal çingene söylenir,
Ben ağıt sanırım...

Muştusu kalmadı yaşamın,
’Medet,xwedayé mezin...

Yaşmağı omuzlarına düşmüş bir gelin ile,
Lal bir söyleşi düşer gözlerimize.
Destansı bir masal dinlerim,suskun...
Şelalesi yırtınır Muradiye’nin.
Sinesinde çiçekler açar Suphan’ın.

’Ve karışır fısıltılarımıza rüzgar
Orada ölür...’

’Burada her gelin bir umudu emzirir kucağında’

Dilim pak!
’Yeniden sevdalanmış bir yürekle huzurundayım;
Dilimdeki bağı çöz,
Bağı çöz Allah’ım...’