Üzgünüm, çeşm-i umman, üzgünüm zülf-ü hazan
Kader bu, iki günde değişmiyor, üzgünüm
Cemalini kanımla kutsal kitaba yazan
Vuslatın kölesiyle bakışmıyor, üzgünüm

Sensiz geçen her lahza içerimi burkuyor
Varlığım, yokluğunun hayalinden korkuyor
Pamuk ellerin bile ellerimden ürküyor
Avcumun arasına sıkışmıyor, üzgünüm

Üzgünüm, gözyaşlarım sanki demirden ağır
Sessizliğe gömülme, bırakma beni sağır
Sükûtun hançerini kaldırmıyor bu bağır
Yüreğim hasretine çıkışmıyor, üzgünüm

Yine de minnettarım seni bana yazana
Yüreğim kıldan ince çeşmindeki sûzana
Sen daha bahardasın, ben ermişim hazana
Gönül mevsimlerimiz çakışmıyor, üzgünüm

Ellerinde bulsa da ahir ömrüm ikbali
Ufkumda görünmüyor bu aşkın istikbali
İkimizin de değil ayrılığın vebali
Hayalin düşlerime yakışmıyor, üzgünüm
Bu ilan-ı aşk bize yakışmıyor, üzgünüm


Kenan Yavuzarslan