iki kelimeden daha fazla ederim aslında
nemli yalnızlığında gam yüklü / ağır mı ağır
kuzguni bir meal gizli / açık saçık lisanımda
şaire değil / çözenlere sor beni



sonsuzmuş gibi uzanmakta yolun yeşili
oysaki / döne döne başa gelir raylar
bir insandı demirden gücün altına atlayan
al beni
götür hiçe
hiç yok mu yoksa
hiç benimle toprakta



yaşamak ve ölmek zamanı
şimdi / şu anda



bir çift gözün yaşları akarken
acıma değildir
kendi tanrısını yaratanın karşısında
korkudur kimliği / ölümün karanlığında



yokluk
varlığımın ussal sonucunda
öyküm kadar kurmaca
anla beni ey ölümsüz sevgili
sen ben değilsin ki
ben ölürüm
karışırım toprağa
bir yaprağın özsuyu olurum belki



adımı görürsen
adsız bilgelerin fırçasından damlayan
duvar yazılarında
o ben değilim aslında
ikimiz / iz



mor güllü bir dilberin
sivri topukları yankılanır
izbe kaldırımlarda