![]() Hazan İsimli KızımaŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Bu şiir hiç çocuğu olmayan eşimin rahmetli teyzesine yazılmıştır.Rahat uyu Senin için bir kız büyütüyorum.
Sen küçüksün yavrum Sakın ağlama Gülücükler yakışır ancak Gamzeli yanaklarına Hiç kundak sarar mıyım Gül kokacak Gonca yavruma Gel! Kasım kokan avuçlarıma Hoş geldin Hazan Hoş geldin dünyama Bakışların ışık saçar Ayla yıldız arasında Zamana inat Gündüzden geceye uzanan yolda Sen ağlamayasın diye Seherleri sağarım saçlarına Hayallerimi sallarken Babanın tahta beşiğinde... Yavrum şimdi gel Emzirdiğim düşlerime Hoş geldin Hazan Hos geldin evine Uykuda mıyım Yoksa uyku uyanık mı kalmış bende Hayal sandığım anda Hazan Eylül’ün kucağında Beni kanatlarına almış Aslında Ne zaman büyümüş Ne de emziğini vermiş bana Yıllardan aylardan günlerden eylülken Zaman kızıma eylülde Bir hayalle can verip Eylülle toprağa vermiş Güle güle Hazan Yine gel olur mu Eylülle düşlerime Ben artık ölsem de Unutma bizi kızım Sakın unutma Baban seni hep bekliyor olacak Tahta beşiğinde Duygusalca Zaman/eylül/hazan |