ötenazi

serseri delişmenler dolar geceme
yağmur bekler pencerede
zavallı bir kalbin, zavallı kurbanı ölür bu gecede
son sigaranın dumanı düşer söze hece hece...

yalnızlık rıhtımının soğuk sesleri dolar odaya
duvarda ayın belirsiz ışıkları dolanır
incin top oynar, bir sen izlersin
son sinemandır ömür perdenin, başrolü sen...


kaçıp gitmek istersin ölümün elinden
kaçtıkça ona varırsın, bilmezsin
soytarı bir umudun ardından gülersin geceye son kez
işlemişindir günleri bir bir hesapsızca
ömür dediğin iki merdaneli çamaşır makinesi doğarsın , ölürsün...


yaşadıklarındır arta kalan gittiğin yere
ne geç anlar gönül unutup dünyayı
şimdi beyaz basmalı zıbın giydirdiler bana
galiba doğduğumda da giymiştim bunu...

dağbaşı yalnızlığı alıyor göçebe gövdemi
demir parmaklıklara vurulmuş idamını bekleyen ey! beden
törbülesem geriye dönüp, kalleş hayatı
ne çok çaldı nazlı hayallerimden ne az verdi bana
sahipsiz topraklardan...

şimdi dört nala giden kağnının kırbaçlarında vurulur gecem
bagdatlı ruhi ağlar...
ve istanbul susar, isteksizce vurur zehiri
sürer ebced hesabıyla ıraklara
ve bastığım her toprak ötenazi olur dolar geceye...


çekmecenin ebcedinden /gaziantep/2009 selçuk bozdağ