![]() YARIN
işte yarını aralayan bir karanlık
işte sen senin böyle gidişin nasıl çökerti beni bir bilsen sensiz yapayanlız yürüdüm bu sokakları birileri üflüyor yanmakta olan mumları gerisinde aklıma geliyor bu şehrin mum kokulu kadınları sen aşk acısına zehir katarken birileri kanayan yaralara tuz basmakta ben sana gelmek için kasisli mesafeler geçerken sen hala kaçmakta bir günü bir güne bağlamak kadar kısa sürüyor hayat bir ömrü bir ömürden ayırırcasına uzun şimdi başkaları çıkıyor senin çıktığın merdivenden başkaları iniyor senin gözlerine benzeyen nil’e karanlıklar süslüyor bu şehri karanlıklar yarına götürüyor seni ses yok sokaklarda yanlızca ayakkabı sesleri ve bıçaklanmış bir ay ikiye bölünmekte yarını başlatan bir sabaha koşmak yarını kucaklayan bir yare sarılmak gersinde saatlerin amansız işleyişi ve sokak çocuklarının ağlarken göz yaşlarını silişi bugünden başka bir gün yok yarına çıkmaz sağlam bedenim MURAT GÖN |