2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1778
Okunma
Trenler geçiyor karanlığın ortasından
Umudun istasyonuna varabilmek için erkenden.
Bir kaplumbağa huzurunda ve cesaretinde bir damla yağmurun.
Gözlerinle resimler çiziyorsun beklerken son treni eskimiş istasyon duvarına.
Yağmurlarla selamlıyor bu şehri özlem treni
Hasret kokusu raylarında gizli.
Özgürlüğüne şiirler yazıyor genç kadın
Denizden yeni çıkmış balık misali.
İçindeki alevi söndürebilmek için gözyaşlarıyla
Acısının tarifi yapıyor karakalem bir portrede düşleriyle kardeş.
Doğu Ekspresi’nde bir kadın bir şehri özlüyor.
Ürken yüreğinde turnalar geçiyor başından
Her biri geçip giden zamana eş.
Bir şiir yazıyor şimdi karakalemiyle
Aşkının portresine
Yoldaşı raylara armağan ederken ümitlerini ve kederlerini.
5.0
100% (2)
Cevap Yaz