6
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
3005
Okunma

karlarla kaplı bir başkent gecesinde birden ruhumda göğe sürgün bir filizin coşkusuyla yazdığım aynı zamanda ilk şiirim.O andan sonra hiç bir şey aynı kalmadı.Üstadın dediği gibi "Yazmasaydım çıldıracaktım..."
...
Herşey anlamlı
Hazine dolu bir sandığın ilk keşfi
İçinden fışkıran aydınlıklar kadar.
Bir çiçeğe,toprağa ilk dokunuş
Ve bundaki nezaket,rikkat
İlk bakış belki
Coşkun sesleri ilk duyuş
Bir pınarın ilk çağıldayışı.
İçten gelen saflığın
Güzelliğin enginliğin
İlk ışıkları
Yüzümde en güzel kıvrımları
Sürekli içimde danseden
Kendi müziğinin ritmiyle
Göğe sürgün bir filiz.
İçinden çıkılmaz bir labirentin çözülüşü
İncelikle yol açışı
Herşey anlamlı
Evet!
Dans ederek sürgün eden sarmaşığın
Saçtığı ışıklar kadar.
Herşey anlamlı
Cins bir tohumun,toprağıyla ilk buluşması
Ve
Sürgün edip yayılışı
Ormanlara gebeliği kadar...
Ve
Gözlerden kalbe dek giden bir yolun
Saflığı temizliği kadar..
Renkler,ses ve görüntüler yığının
Anlamlı şekiller halinde yükselip
Kaynaklarına geri dönüşleri.
Herşey öylesine anlamlı ki
Bir anın tüm ömre
Bedel oluşu
Ve o bedelin
Paha biçilemez olduğu kadar...
23 Ocak 2005
5.0
100% (4)