Eski Ankara (1940’lar)

Ben eski halini görmedim ankaranın,
kara trene binmedim buraya gelirken.
Hastası içeride çaresizler yoktu mumune önlerinde,
yağsız kağnı tekerleği gıcırdamadı hiç kulaklarımda..

Ben eski halini görmedim ankaranın,

Soğuk gün başlarında kar yağarken,
çay içmedim hiç kızarmış peynirli ekmeğimle
Ahşap evimin camından seyretmedim dışarıyı,
kömür kokulu sobamda ısınarak.

Ben eski halini görmedim ankaranın,

Akköprüden geçmedi hiç atlılar,
bir reise rastlamadım başında kasketiyle.
Ajansları dinlemedim pür dikkat kalabalıklarla,
tabakamı çıkarıpta tütün sarmadım,duman olmadım hiç.

Ben eski halini görmedim ankaranın,

Sevda acısını yaşamadım mekteplerinde,
bol paçalı pantolonum,ökçeli kunduram olmadı hiç.
Mektuplar salmadım memlekete,
hasret çekmedim,sitem etmedim sevgiliye..

Murat Tekin


--------------------------------------------------------------------------------
Bu şiirin hikayesi:

Yaşamadan o günleri,ancak böyle hayal ettim ve bu cümleler döküldü yüreğimden...

Büyük şehir belediye başkanı sayın İbrahim Melih Gökçek’e,ankaranın gazetesinde yıllardır yayınladığı eski ankara fotoğrafları için teşekkür ederim.Zira o fotoğraflar şiirimi yazmamda çok etkili oldu..