Aheste düşerken yağmur
Buğulu camların ardından bakarım
Çaresizce Sigaramı yakar
Usulca çekerim sensizliği içime

Virane evler gibiyim şimdi
Kırık dökük ve çaresiz
Adımlarımı hızlı atamıyorum artık
Kafamı kaldırıp bakamıyorum bile

Ağzıma dolanmış bir ıslık
Çaldığım ıslığı duymam bile bir olasılık
Deli divane gibi dolanıyorum
Ne hallere düşürdün beni
Kendimi tanıyamıyorum

Kızıl şarap rengi akşamlar
Yağmur yüklü bulutlar
Şimdi tek dost ve tek sırdaş
Birde yağmurun altında kalan şiirlerim
Artık Tek tabanca kalemim

Ve

Usulsüzce çıkan kelimeler
Beni mi? Yansıtır…
Usulüne uydurulmuş şiirler
Şimdi dinleyin bana usulü

Öğretenler…
Sizler mi? Gerçek aşkı görenler…

Yağmur mürekkep gibidir
Rüzgârda kalem
Gözyaşlarımdır mürekkeple dans eden
Bıkmışım artık umursamaz gidişlerden

Söyleyin…
Sizler miydiniz bana aşkı öğreten...

Cihangir MEŞE