Bekledim sadece canım bana küsmüş
Sensizliğin yirminci günüymüş
Takvimlerimin yaprakları dökük gittiğinden beri
Yazılarım silik
Konuşmam soluk atışımda
Neden
Niye ne vardı ki bende
Kaygısızlığı seçtin kendine


Kaybediş gemisindeyim
Rotam ne kadar uzar bilmem
Nereye gidiyor nefesim habersizce
Kendimi tanımıyor aynalar
Azapları kıskanmış ölmeden bedenim


Bu kadarmı taşlara gömülmüştü yüreğin
Kurak çöllerdeydi can damarların
Öfkeyi kusma
Bağırıp çağırma
Bendekiler onlar alma ne olursun


Sıfır çekiyor nabızım
Fişimi çekin artık nedenim yok zaten
Komalarda can veriyorum görme sen
Kıvılcımı düşürdün
Kesip attın şah damarımı
Sebep neydi bu kadar gaddar oldun


Sana eyilmiştim kölen olmuştu benliğim
Emirlerin sevabım
Gidişin günahım oldu
Neydi bizi ayıran kışın ortasında
Layıkmıydım masama bırakılan ufak bir nota


Kırık artık düşlerim
Bakışı yok gecelerimin
Ayaklanırım belki gününü bilmiyorum
Kendini sal boşver hatırlama beni
Ayrılık türküsünü bana yazmışsın sormadan


Hüsrana çiziyorsun suretimi
Gölgeye bürünmüşüm bu benmiyim
Hadi çiz gözlerimi
Kaldırmıyormu yoksa ellerindeki ağırlığım
Ben geçtim kendimden bakma bana
Şansa yoruyorum kendimi
Sözler ağlamıyor
Acılarımda tükenir
Güle güle
Bu öyküde burda biter..