Gel bu şehirden gidelim
Elleri kolları bağlanmış
Bu şehirden gidelim...
Bulvarlarına sövüp
Sokaklarına küsüp
Ve kundaklayarak bütün sınırlarını
Gidelim bu şehirden sevdiğim
Yepyeni bir kent bulalım sevdamıza
Yepyeni bir gök...
Yoksa bir feryat gibi ezer sonra
Bir verem gibi eritir bizi
Bir ceset olur devrilir üzerimize...
Bin kahır bin özlem de olsa
Gülüşümüz eylülsüz de kalsa
Gidelim bu şehirden uzaklara...
Martı ölülerini öpüyor bu şehir
Koynunda hasret biriktiriyor
Boyuna ayrılık diyor boyuna mutsuzluk...
Nergislerine beton döküyor
Dökülen her kanı şarkı yapıyor yüzüne
Bir kadavra gibi yaşıyor kendi denizinde...
Bunak bir kadın artık bu şehir lanet bir sarhoş
Bütün çocuklarını hırsızlara satıyor
Yitiyoruz sevdiğim yitiyoruz
Bu şehir rehin alıyor bizi
Bitiyoruz...
Kalk toparlan
Son defa bu aşkın hatırına
Şiirlerin şarkıların hatırına
Yaşanan güzel günlerin hatırına
Orta göbeğinde bu şehrin
Firari sevişip son defa
Çıkıp gidelim
Yüreğimizi sırtından bıçaklayan
Bu sefil bu zavallı şehirden...
Gidelim
Unutma ki tek vatanımızdır aşkımız
Onu biz cehennemde bile yaşarız...