Mavi mi desem?; selamete iktidar sebatlığıma aşk veren bakışa hükmettiren duraklara,
Kırmızı mı desem?; dudaklarına dokunurken yanaklarımda oluşan tomurcukların elmalığına,
Sarı mı desem?; omzumda ve yatağımda uluyan seromoninin vaveylasal nefeslerini bırakışına,
Siyah mı desem?; rayıhane bayrağının makyajımı akıtan göz yağmurlarının merhametsiz destanına..

Tut nefesini ki görsün faydanın belirsiz ihanetini,
Aşkın girdap ilahisi ve sayfanın yıkılmaz senfonisi,
Tartışmanın bitmeyen aşkının adına girilen yollar;
Ve on parmak coşturan gözlerimin altındaki ağlayış..

Bekleyiş başladı günler sıralanırken listelerimde ve
Karalamalar aşkına hükmettirsin tereddütün susuzluğunu..
Islatsın seni geçmişin geleceğe doğru usul usul,
Sus da bitsin artık ayrılık, aşk sıcak bir duş.

Kurutsun beni geleceğe geçmişten bir kuruluk,
Sus da git nolursun gelsin artık soğukluğun..
Sen ne renksin, ne de boşluğumm..
Sen bir aşksın, ben de konuğun..

Mihman gelsin kampıma geceleyin gündüzden kaçarak,
Sebat yüklensin duyguna fedakar gurbet elçi ve belkiler,
Vuslat haykırsın yaşamak, ölümün huzurunu yaşamak,
Beni öldür vaveylam, maksat öldürdüğün aşkımızı yaşamak.

Ne para, ne mutluluk, ne huzur, ne de cinsellik,
Vücudumun tek dirençsizliği sensiz geçirdiğim benlik,
Algılayamıyor beynim, sensiz yaşamak ne denli bir felsefe,
Şahmeran yüceliğie eymiş boyun, sensizlik boş bir evren.

Eray DEDİK