I
dıştan bakıldığında heybetli,sisten dumandan arınmış
buralı olmadığı aşikardı.
O da gelip gidecekler arasındaydı,
ve o haliyle öteli de olmamalıydı.
yaklaştı,donmuş gözlerimden içeri baktı
bir o an heybetten fersah fersah uzaktı.
bir adam.
tanımam.
.Yüzünüzden günahlarınızı okuyamıyorum.
dedi.
halbuki bu işte çok iyiyimdir,
ama…
…
şaşkındı.
şaşkındım.
çok az sonra
ardını döndü ve gitti.
.
.
.
II
eğilemedi ,eğmedi ki görsün kitaba eğdiği gibi başını
eğilmedi.
hükümsüz ,uçuşan aklım anladı ki ,
iç duyusu sönmüş gözlerim o gün pek bir cömertti.
taş olan kalbim sadıktır, hemen kendini ele verdi
ve
bir anda günahlarım paçalarımdan dökülüverdi.

aklım bir yere konmaz mısınız?

III
Be adam nerdesin ?
Sana tüm gördüklerimin sualini sormak isterim!
ferdiyetçilikten mahrum silik bir hayatın izlerini gör
akıp ta dışa sızdırmamanın intizarını seyret
Binbir renk tayflarıyla ruhuna nasıl yabancılaşılır izle
yüreğin ferahlasın gel ,cem kahramanımı sen de tanı isterim
su gibi saf olup hakkıyken aziz olamamanın tadına bak sende
iç hadi,
kan.
IV
adam haklıydı
fânîde bekâyı görmek de vardı
ama bu kez yanıldı
belki yüzü ehli dumandan ıraktı
fakat
fânî günârkardı
geldi uçuşan aklım o ışığa kondu
ve
yine anladı
şaşırmıştı işte
sihirbaz aklı…