17
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
3042
Okunma
O, her şeyin sahibi birgün beni yaratıp
Seçilmiş kavim kıldı, TÜRK bıraktı adımı,
Fıtratımı en güzel hasletlerle donatıp
‘Yürü’ dedi, ‘hatırlat insanlığa yâdımı’…
Altaylar’dan beslenir ruhumun pınarları
HIRA’da atar kalbim bir ‘IKRA’ nidasında,
Nizam-ı Âlem için vardığım diyarları
Bu aşk ile şadettim bir derviş edasında…
Kızılelmam, hayalim, ÜLKÜM Hakk’ı seslenir
Hakk, hakikat uğruna insanlık vurgunuyum
Birgün bu köhne cihan adaletle süslenir,
Bu yolda beşbin yıllık mihnetin yorgunuyum…
Zalime kırbaçtım hep, gariplerin yoldaşı
Umut bendim, ağlayan kalplerde filizlenen,
Ne zaman, nerde aksa bir mazlumun gözyaşı
Endülüs’ten Maçin’e, bendim yolu gözlenen…
Ruhum Ömer-ül Faruk, gönlüm Murteza Ali,
Yesevi’nin feyzini taşıdım diyar diyar,
Kâbe yoluna revan o karınca misali
Ben mukaddes davamın çilesinde bahtiyar…
Kaç zaman zulümlerde kıyılmış, kırılmışım
İhanetler görmüşüm, gafil kara ellerden,
Yorulsam da, bir ölüp binlerce dirilmişim
Kervan yola koyulmuş durakladığı yerden…
Kırk yiğit yoldaşıyla çin sarayını vuran
Hürriyet abidesi ölümsüz KÜRŞAT benim,
Adalet uğraşıyla tarihleri dolduran
İnsanlığa sunulmuş, bulunmaz fırsat benim…
Bazen Rûşen Ali’ydim Çamlıbel’den ses veren
Zalime haykırışım ün oldu bozkurtlara,
Bazen de Ferhat oldum, aşk için dağlar delen
Gâh Mevlâna, gâh Bektaş, mühür vurdum yurtlara…
Bağdat’ın önlerinde bir gencecik Osman’dım
Çocuksu coşkularla kelle koltukta yatan,
Bizansın burçlarında Ulubatlı Hasan’dım
Kanıyla mühürleyip, çağları çöpe atan…
Ey Türk!.. Ruhunda hisset ne unuttur ne unut
Çanakkale, Sakarya, âleme ibret destan,
Her devirde bir başbuğ ses verir umut umut
Bazen MUSTAFA KEMAL, bazen de bir ALPASLAN
Ey Türk, davran!.. çağların üstünden uçmalısın
Cihan seni bekliyor, silkelen uyan yeter!
Hak ve adalet için ön safa geçmelisin
Menzilin uzak değil, GÖNÜLDEN İNAN YETER!..
BİRGÜN, ‘İŞTE BEN BUYUM’ DİYEBİLİRSEN EĞER
İNSANLIĞIN BAHTINA TÜRK’ÜN GÜNEŞİ DOĞAR…
Cemal Varol
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.