ıssız bir fecir vaktinde,
anılara örttüğüm gecenin sesi inerken göğe.
bulanık kanyonlarında aşkın,
yıldızlar örter karanlığı üstümüze.
dualar yükseldiğinde yerden,
bozkırda yaşanır en derini sevdanın , en inciği
zaten bir incik değil midir
umarsız tutunduğumuz zarif yanıyla hayat.
umarsız ve soluksuz .

---martıların uçuştuğu sahillerin ,yeşil gözlü zarif kızı...
en ihtişamlı türkülerimizi çığırdığımız
o karanlık o ıssız kıyılarında,
sevdiğimiz bir kız gibi baktığımız ,
yamaçlarında tutunduğumuz dağlarımız,
germişo topladığımız derin vadiler şimdi nerde?
nerde sıcak bir tandır ekmeği gibi
içimizi ısıtan o çocuksu aşklar?
ve sen neredesin
hangi çığlığı boğuyorsun
hangi girdabındasın yalnızlığın ?

neden?
neden hep hırçın yanısın,
neden yalnız sen şahmaranısın deli gönlümün?
neden izbelerindesin bu yaralı, yitik
vücut diyarımın?
Şahmaran : çık artık karanlığın-dan
beni ışığında boğ,
deli toynakların yürüsün iliklerimden.


incik: Erzurum’ da ve Azerice de kırgın anlamına gelir.

Germişo: (Erzurum ağzı) Erzurum dağlarının derin vadilerinde yetişen ,küçücük ve fakat yenilen meyveleri bulunan dikenimsi bodur bir ağaç......Erzurum’dan saygılarımla.
Bozkırın şairi / Yunus Yavuz / Erzurum