1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1195
Okunma
Kar ;
kötülüğün siyah sessizliğini,
yalnız ve sakin gölgesiyle,
örtüyor usul usul.
’kibritçi kız ’ ağlıyor,
ağlıyor varoşların yalın ayak çocukları,
kar; yağma
yağışın bana her şeyi hatırlatıyor.
tutunca ’ kibritçi kız’ ın zarif ellerini,
hayalleri eriyor hemencecik
büsbüyük bir boşlukta donup kalıyor,
beyaz gelinlikler içinde
hayali boşlukta kayboluyor.
soluyor ve donuyor....
yunus yavuz
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz