Gün gider gül kokusu kalır yaz akşamlarında,
Sakinleşmiş esintiler savurur bana
Bütün güzelliğini yaz güllerinin,
Pembesi, akı, alı taçlarında, bütün kokuları,
Gün gider yaz gülü kalır geceye
Nöbetçi sevdalara sunulmak için yürek yürek

Gece başlar ağırdan inerken
Güneş güz akşamında kumsala
Gözlerin kapalı elimde bir deniz kabuğu
Gözlerim kapalı
Bir resim çiziyorum
Düşlerimde sen
Bütün gülümseyişin dudaklarında
Yanaklarında yaz gülü gamzeler,

Birkaç gece, birkaç gün ya da birkaç hafta
Geçende kar yağacak yüksek tepelere
Saçlarıma düşen aklar gibi
Kışın akşam kızıllığında
Ah çekerek seni çizeceğim kar üstüne
Kocaman bir yürek olarak
İçine düşlerimde kalan iki sözcük yazacağım
Ak tepelerin hepsine yayılsın diye yaz gülü.

Ayaz başlayacak serin güz akşamından sonra
Dökülecek bütün güz güllerinin taçları
Resimlerde kalan gülleri soracağım gözlerime
Sevgini yerleştirirken yüreğime,
Heceler fısıldayacak kulağıma; yaz gülü
Gülümseyecek gözlerim
Ayazın sulandırmasında
Belli etmeden mutlu oluşumu,

Gün gider bu güz akşamında
Sakinleşmiş esintiler bırakarak
Sevgilinin kokusundan
Dağ başlarında gezen düşlerim
Bir gurbet sokağında anımsarken seni
Bedenim iki sözcük bilecek yaz gülü