Ben istemedim büyümeyi;
Çıkarıp o pembe gözlükleri,
Oyuncak ve sekerlerden ibaret sandığım dünyayı
Tüm çıplaklığıyla görmeyi,
Ve de sonra üzülmeyi
Palyaçoyu makyajını silerken gören çocuk misali.

Ben istemedim büyümeyi;
Beklerken hatalarımın önemsiz görülmesini
Ve "Çocuk çocuk" denmesini eskisi gibi,
Bir de baktım ki
Hiç sayılabilecek hataları
Acımasızca yüzüme vuruyor birileri,
Sanki "Hoş geldin dünyamıza" der gibi
Gülerek sinsi sinsi.

Ben istemedim büyümeyi;
Sevginin anlamını televizyondan öğrenmeyi,
Çocukça bir sevgili fotoğrafı taşıma tutkumu
Kız arkadaş seçerek tatmin etmeyi,
Karpuz seçer gibi...
Sonunda kelek çıkınca da acı çekmeyi
Hiç istemedim.



Not: Yukardaki karakalem resimde bana aittir ve bu şiirle alakalıdır.
Saygılar