Yaşamaktan usanmadım lakin korkar oldum aşık olmaktan
Zamanın kuyusuna ıssız uçkurlu kelebekleri sallarken

Direndim delikanlı Deliorman’lı geçmişimin oyunlarına
Oyalı bir al yazmanın altındaki siyah ırmakları okşamaktan utandım

Sana sorduğum her sorunun cevabı kendi çığlığımın yankısıydı aslında
Biliyorum diyeceksin ki devir kötü, insan yamyam, zaman engizasyon faslında

Dutkurusuna pekmez sürüp bir çıkrığa sarıp terü taze gençliğimi
Sonra sevmek için yani aşk için geçirmeli boynuna insan bilinen her ilmeğini

Daha dün, bugündü yoksulluğum yokluğundu, yüreğimde kanayan
Girizgahı kuvvetliydi ayrılığın ben olmadan, beni bende tanıyan

Süt beyezlığına imrenerek teninde ve dudaklarında tarihe kelepçeli ben bir devri yürüttüm
Küçücüktü yalan sen istedin ben dilimde büyüttüm de büyüttüm

Kurdelalı saçlarınla ve kolalı yakanla daha dün bakire ve masum bir çocukken
Hem kendini hemde beni ayrılığın o en sinsi salıcağında uyuttun

Susma diyorlar ya, ifrit oluyorum, iki endazeli lafı işitince, yekten ittifakla, hepten lal olanlara
Ayı görüpte dolun ayda kurt adamken, br dayı görüpte çehresi hilal olanlara

Sedir üstünde samur, devran içide mahmur yaşanan bir garip aşksa
Vuslatın seyri doyumsuzdur halvet gururdan meşkse