29
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1953
Okunma
İnleyen nağmeler mi, yoksa ben mi inlerim?
İçimdeki isyânı, durduraksız dinlerim...
Yorgun akşamlarımda, hüznüm düşürür derde;
Sıradışı öfkemle, tepemdedir cinlerim...
İşte o an fırtına, yönsüz kopar içimde.
Ansızın kâbus çöker, dayanılmaz biçimde.
Kırılan gururuma, kara perde çekilir;
Çırpınırım günlerce, çâresizlik içinde...
Hazansa mevsim eğer, düşerim yaprak yaprak!
Karardıkça içim hep, saçlarım olur akpak...
Durduramam öfkemi, her ne etsem gönlümde;
Bilmeyiz hiç nedense, sonumuz kara toprak...
Güler TURAN (babidim)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.