yine hasretinle prangalar vurdum yüreğime
katran karası gecelerime kan damlattım sessizce
sen verirken düşlerimi ellere...
ben ağıtlar sıraladım yitik şehirlerde hasretine
sebebim sen oldun...yıkılışıma neden yine sen
artık taşımıyor bil..ayaklarım bedenimi..
bak... gölgen yine düştü kipriğimin üstüne
kar taneleri gibi hasretin yağarken sineme
ateşin kor yakıçılığı degildi yar....
özlemindi beni küllere çeviren delicesine
sen..zamanın en hoyrat yerinde
ve ben ellerindeki kanadı kırık güvercinken
gidişin mıh gibi işledi yar yüreğime
acıları tek parcalara bölerken....ben...
kanayan yaramı sarmayı öğreniyorum şimdi
bakarken sevdalı gözlere..
umut etmeyide öğreneceğim elbette
severken nefreti tadacak yüreğim kedersizce
ve ...bir gün.......
o sabah güneşin sıcaklığı bir başka dokunacak tenime
gün pencereme bir başka vuracak tüm haşmetiyle
ellerimde hasretinle..yine çicekler ekeceğim bahçeme
yine..papatyalardan fal tutacağım kendime
ben beyazlara bürünürken....
ve gölgenin üzerine düşerken son damla yaş
agıtlarıma prangalar vuracağım
ellerim unutacak ellerini..belkide
ve ben belkide olmayacağım beni....beni
hasretinle bıraktığın yerde
gerıye bir adım kalacak sana ..ve birde...
iki kelime........
seni seviyorum.....
ve hep seveceğim..ben toprağın olsam bile.....
gülüşlerim gelecek aklına.....
sonra..yine.....
bir başka seni seviyorum diyişimi hatırlayacaksın
ve işte o zaman yar..
ben güneşe yürüyeceğim..sen ıse hüzünlere
ama ne kadar acı versede elemler yüreğine
biki...yanağından süzülürse iki damla yaş
ve yüreğinden kan damlarsa gecelerine kederden
döktüğün her damla yaş yakar beni
bedenim toprağın olsa bile
bak sadece bir adım kalaçak sana..yadigar
ve birde bitmeyen sevgilerim
hemde ölürcesine................