Bir günüm daha biterken,
hayatımın geride kalan yıllarına,
belkide günlerine
lanet edememe korkusu içerisinde
belki akan gözyaşlarımı saklama,
belki titreyen ellerimi durdurma,
belkide kayan gözlerimi kaçırma
korkusu içerisindeyken
düşüncelerimin içerisinde boğulduğumu hissettim.

Bugünüm dünden dünüm bugünden farklı değildi,
hayatım sanki durmuş hareket etmiyordu.
Yaşayamadan geçirdiğim günlerime lanet edemiyordum,
belki yanımda değildin ama herzaman aklımın birköşesinde
sessizce hiç konuşmadan acıyarak bakan bi ifadeyle karşımdaydın.
Ben ise gözlerimi senden ayıramazken
insanların bana deli dercesine bakmalarını hissetmiyordum bile
umrumdada değildi zaten.

Belki sana asla kavuşamayacağım,
belki ellerini tutup gözlerine dalamayacağım,
belki o hayat kokan saçlarını asla koklayamayacağım,
biliyorum asla sabah uyandığımda seni yanımda bulamayacağım,
yüzünü görüp güne seninle başlayamayacağım,
ama şunu bilki;
ben seni hiçbizaman kaybetmedim,
seni sevmekten asla vazgeçmedim,
sen benim hayallarimde yaşayan gizli aşksın.

Geceyle gündüzün, denizle gökyüzünün buluştuğu noktamsın.
Ufuktasın biliyorum
sana doğru nekadar yaklaşırsam yaklaşim,
sende benden bi okadar uzaklaşacaksın
ÇÜNKÜ UZAKLARDASIN...

Erdinç MAPCI..