Masamda dururken nede uslusun biliyor musun?
Vakurundan taviz vermezsin, asaletim yeter der gibi
Ne sırlar sakladın kalbinde, acısıyla, tatlısıyla
Haberler getirdin sevdalılara, uzaklardan ağlatan, sevindiren
Sevinçten, hüzünden gözyaşı döktüren
Gururuna yenilmedin kullanan ellerde
Elden ele dolaşırken, yerinmedin
Sen benim en iyi dostumdun, kara telefon

Adını kefere koydu, beğensen de, beğenmesen de
Emekçi edasıyla ay demedin, yıl demedin
Yaz demedin, kış demedin
Karnın tok mu, aç mı diye soran olmadı
Gündüz demeden, gece demeden çalıştın
Ezildin ama sürünmedin
Sen benim en iyi dostumdun kara telefon

Sıfırdan dokuza kadar göbeğin parmaklanırken
Ses çıkarmadın.
Bakirliğin kalmadı desem yalan olmaz, ama sen aldırmadın
Düzenin kalleş uygulamalarına göğüs gerdin ama bağırmadın
Hakkını aramak isterken, suratına kapandı ahizeler
Kalbinde ne acılar beslersin, kara telefon

Şimdi isyanın var biliyorum, özgürlüğüne
Yeni emekçiler yerini alırken, başın öne eğilmedi
Bir köşede beklerken son demlerini
Tıpkı bizim sonumuz gibi.
Sana hürmetim var, bir teşekkürüm var
Kahrımızı çektin adam seçmeden
Sen benim sırdaşımdın kara telefon

Fikret malkoç