Ne zaman bir ayak sesi
Kapı gıcırtısı duysam,
Sen geldin sanıyorum.
Düşünce sükutu hayale,
Yüreğim burkulur,gözlerim dolar öylece.

Ne zaman bir meltem hissetsem yüzümde,
Senin nefesin sanıyorum..
Siğaramın dumanıyla hayalini çiziyorum,
Küf tutan duvarlara,
Tadı senden,kokusu senden gelir.

Nedir içimdeki bu dayanılmaz ızdırap,
Bu süreksiz hüzün,yandığım ateş..?
Bil ki seni beklediğim içindir.
Uykularımdan korkuyorum artık,
Belki girmezsin diye uyumuyorum.
Oturdugun kanape,giydiğin pijamalar
Hala seni bekliyor durdugu yerde,
....ve birde ben sensizliğin oldugu cehennemde.


Herkes birşeyler bekler..
Yağmur bulutunu,günahlar sevaplarını,
Hastalar şifasını,gelinse düğününü,
Her bekleyen korkusunu ve umutlarını,
Benliğimse yalnız seni bekler.

Sen gelinceye kadar perdelerim hep kapalı,
Rüzgar girmesin,güneş dogmasın diye
Hep ben kahrolacağım...,
Soguk karanlığın.Sensiz yalnızlığın kollarında...
Günlerce gecelerce isyan edeceğim,
Nerdesin güzçiçeğim nerelerdesin diye.

Hala umutluyum güzçiçeğim...
Birgün ansızın "merhaba"diyeceksin,
İnan ergeç geleceksin tanrıdan diliyorum,
Yıllar sonrada olsa bile....
Hatta öldüğüm gün gelsende..
Bütün yalnızlıgımdan bekleyişlerimden sıyrılıp
Öldüğümü unutacağım.