Âlemlerin efendisi (s.a.v.) bir gün yola çıkmışlar;
Yanında hazreti Ali, menzillere akmışlar.


Yolda oynayan çocuklar, kesmişler önlerini;
Tahta kılıçlar, tersine! Çevirmiş yönlerini.


Demişler ki teslim olun, bizler çöl korsanları;
Esir alıyoruz, yalnız, sahipsiz insanları.


Kaldırmış da ellerini, Rauf, Rahim Peygamber;(s.a.v.)
Şefkati deryalar gibi, kokuyor misk-ü amber.


Biraz böylece beklemiş, demiş! Yorulduk bakın;
Esirlere acıyın ve yollarına bırakın.


Şartlarımız var demişler şunu-şunu isteriz;
Alırsanız yolumuza sizi salar gideriz.


Ya Ali (r.a.) sen git pazara al şu taleplerini;
Kaldıralım esirliğin bari sebeplerini.


Kendisi rehin olarak beklemiş yüce Resul;(s.a.v.)
Çocukların gönlü olsun sevinçler bulsun husul.


İlmin kapısı Şah Ali (r.a.) koşmuş gitmiş pazara;
İstenen şeyleri almış ve bitmiş münazara.


Onlar gitmiş yollarına, çocuklar gayet memnun;
İşte bu Rahmet Peygamber en güzel ahlak onun.


O cümle İnsanoğlunun halas’ına çalışmış;
Hiç kimseyi incitmemiş halk içine karışmış.


Bizler böyle bir durumda acep neler yaparız;
Kendim için söylüyorum, hemen odun kaparız.



Garibi-Salih Yıldız…….27.08.2009







.