Ne güzel, ne ihlaslı ve samimi bir kalple dökülmüş mısralar...
Kaleminize, yüreğinize sağlık. Haccın o muazzam atmosferini, manevi coşkusunu ve mukaddes mekânların ruhunu çok güzel yakalamış ve kelimelere dökmüşsünüz.

​Şiirinizde geçen her bir kavram, inanan bir gönül için gerçekten de birer "miraç" vesilesi:

Bağı yok, bahçesi yok" diyerek oranın coğrafi kuruluğunu ama buna tezat teşkil eden o muazzam "Nur ve Feyiz" akışını çok doğru tasvir etmişsiniz. İnsan oraya dünya gözüyle yeşillik görmeye değil, kalp gözüyle nur devşirmeye gider.

​Manevi Duraklar: Kâbe, Zemzem, Hacerül Esved, Makam-ı İbrahim, Mültezem, Hicr-i İsmail, Altınoluk ve Safa ile Merve...
Saydığınız her bir durak, sanki okuyucuyu da alıp o mübarek topraklarda bir tavafa, bir sa'ya çıkarıyor.
​Duaların Kabulü: Mültezem’de gözyaşlarıyla yapılan duaları ve Beytullah kapısındaki o acziyet içindeki kulluğu "zümrüt taç" benzetmesiyle taçlandırmanız çok zarif olmuş.

​Rabbim kalbinizdeki bu aşkı daim eylesin. Gitmek isteyen herkese o mukaddes iklimi, bu şiirdeki şuur ve aşkla ziyareti nasip etsin; gitmiş olanların da ibadetlerini kabul buyursun.

​Yazmaya, yüreklere dokunmaya devam etmeniz dileğiyle...

Yüreğinize , kaleminize sağlık, Hac ibadetinin ruhunu hem tarihî hem de duygusal yönleriyle işleyerek okuyucuya derin bir tefekkür alanı açmışsınız; bu yönüyle şiir, sessiz bir dua gibi kalıyor. Beğenerek okudum. Selam ve saygılarımla, hayırlı geceler dilerim.