sormadım sana dikkat ettin mi?
bugün de sormadım ve öylece baktım sahil boyu denize...
hafifçe dudaklarıma, dilimin ucuna geldi ama sormadım
tuttum kendimi ve söylemedim;
bana da kimse sormamıştı ki!
bende bilmeden yaşadım herşeyi,
nerden bilebilirdim ki?

bugün de çağırmadım seni farkettin mi?
çağırmadım çünkü ne sen gelecektin ne de ben;
biliyordum...
adım gibi emindim senden ve benden!
beni de kimse çağırmamıştı ki!

kimse anlatmadı mutluluğun hiç olmadığını ve hiç gelmeyeceğini,
beklediğim yerde donup kaldım günlerce aylarca yıllarca...
seni çağırsam sen de gelmezdin;
çünkü sen mutluluk değildin ve
olamazdın...
ne senin bana hayrın var ne de benim sana...
yalan mutlulukların sahte gülümsemelerini yaşıyor,
palavra sinemalarında olmayan bir filmi izliyoruz senle!
var git yoluna sen de;
bekleme boşuna beni de
artık aynı yolda yürümeyeceğim senle
beni de kimse yürütmedi ki zaten tutup da kollarımdan!
düşe kalka öğrendim işte...