derin bir nefes alıyor
seni bırakıyorum,seni çekip nefes bırakıyorum
her nefeste seni soluyor ,her solukta senle doluyorum..

şimdi biz neyiz, diyordun ya
bir şiirin en anlamlı iki sözcüğü
en kapalı anlamlarda en yoğun anlatımlarız...
bir şarkının iki notasıyız birbirine o kadar yakışan
bir o kadar uzak olan

dokunaklı bir sahnesiyiz en duygusal filmlerin
bitmesi istenmeyen düşlerin iki kahramanı..

aklıma sorular geliyor yine
doğru mu demelerin...
iki doğru bir yanlışı götürüyor ya bir yanlış kaç doğruyu,düşünüyorum.

sonra bir dilek tutuyorum bize dair
ellerim oluyor sana uzanıyorum
içimde sana ait düşler var, bırakıyorum bahar geliyor..
seni bana düşüren hangi fizik kuralıydı,bilmiyorum
fizikten de hiç anlamam,hiçbir şeyden anlamadığım gibi.

sonra çiçeği düşünüyorum,suyu,toprağı,yaşamı..
hangisi hangisine daha çok bağlı...
çiçek ve yaşam.

radyonun sesini biraz daha açıyorum. saat 00.06.çalan şarkı ,beni unutma.selda bağcan’ın sesinden dinliyorum.şarkının sonlarına yetiştim.
düşünüyorum tesadüf mü,tevafuk mu?

yok, yok...
bu gerçekten sarmaşık....