20
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
3677
Okunma

Anneler her zaman kutsal varlıklardır benim için. Ben bu kutsal varlığımı 28.12.2005 yılında kaybettim ve hala onsuzluğa alışamadım. Anneme bu dizelerimle seslenişim de yine duygularımın kabardığı ve kendimi annemsiz çok ama çok yalnız hissetiğim bir akşam yazdım.
CANIM ANNEM
Anneciğim biz sensiz kalalı kırk bir gün oldu
Ben günleri saymaya devam ediyorum
Hala senin yasını tutuyorum
Ben sensizliğe hiç mi hiç alışamadım
Her gece rüyalarımda görüyorum seni
Oysa rüyalarımda değil
Yanımda görmeyi ne çok istersim seni
Bir bilsen anacağım
Şakalaşsak yine,
Gülüşlerimiz karışsa birbirine,
Ben senin dizine yatsam
Saçlarımı okşasan, okşasan annem…
Akşamları geç kalınca yine bana kızsan
Karnım acıktı diye bağırsan
Çok konuşma avukat kız yemeği hazırla desen
Oooff off
Ne çok isterdim be anacığım bir bilsen,
Ne çok isterdim şu anda yanımda olmanı
Yine eskiden olduğu gibi dizlerinin dibinde oturmayı özledim,
Senin kokunu özledim anam,
Senin o gül yüzünü,
Gel desem gelemezsin biliyorum,
Ama anla beni be anam,
Seni çok ama çok özlüyorum…
Gelir misin anam,
Açsam avuçlarımı yalvarsam yaradana,
Gelir misin gel desem…
AKKIZ SAYDAM
07.02.2006
GÜÇLÜ SESİ VE YORUMU İLE ŞİİRİME RENK KATAN VE ANLAM KAZANDIRAN SEVGİLİ MUZAFFER BEYE SONSUZ TEŞEKKÜRLER...
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.