sakla beni gülüm bülbül misali dallarında
iste canım vereyim, vereyim kollarında
zaten figan eylerim sevdanın yollarında
iste canım vereyim, vereyim kollarında

özge gülümsün beni sararsın dallarında
sevda dikenlerini batır,batır kanatlarıma
üzülme sakın ha! figanla çağlasam da
sevda türküsüdür bu, inleyip ağlasam da

sevdamız benzemez ne Leyla ne Mecnuna
hem dert verir, hem de derman sunar bu cana
kah ağlar, kah gülerim sevdanın dallarında
iste canım vereyim, vereyim kollarında

yüreğim“sevdalım”der bülbül söyler gül dinler
doymaz toprak olmayınca bôyle aşka düşenler
sen bende ben olmuşsun yürekte alev közler
bilirsin ki bülbülde söz ,gülse yolunu gôzler....

Aysegul Atakli (22,07,2009)

Paylaş:

1 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Bülbül Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Bülbül şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Bülbül şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Etkili Yorum

maviemek, @maviemek20

23.7.2009 15:42:06

5 puan verdi

Gül sevdalıydı, bülbül âşık.

Bülbül aşkına hâkim olamadı, aşkını sesi ile itiraf etti ve bunu herkes duydu. Bülbül aşkını dillendirdi. Zamanla kendi diline hayran oldu. Bülbül tutarsız davrandı. Bencilliği gülü soldurdu ve arsız olan bülbül, feryadını bile ötüşü ile dile getirdi. Bülbül aşkı için hayaller kurmadı, sadece o anın güzelliğin yaşadı. Beklemedi, sabretmedi. Âşık bülbül, düşünmeden kendi ölümünü seçti. .............

çalı:
nice gülistanlar yoluna kurban olsunlar
yeter ki bir kere dalımda şakı bülbülüm
dikeni batan güller sonsuza dek solsunlar
hasretinle geçsin ömrüm.. gülüm.. Ayşegül’üm

Aşk, âşıkları hatırlatır, dile düşmüş âşıkları, masallara konu olmuş âşıkları. Aşk mecnunu hatırlatır. Aşkından “şaşkın” halde gezen mecnunu…

Mevsimler geçti, ilkbahar yeniden geldi. Gül bu bahar yeniden açtı. Yine güzelliği ile herkesi kendine hayran bıraktı. O mis gibi kokusu yine çok uzaklara yayıldı. Ama ne var ki gül bülbülü hiç unutmadı, her duyduğu seste bülbülü aradı, gelecekmiş gibi bülbülü hep bekledi. Her sabah açarken bülbülün sesini duyar gibi oldu.

Bülbüle duyduğu sevgi ile gül hep mutlu oldu, toprağa tutunur gibi tutundu ona. Gül sevdi, sadece sevdi. Onu çok özledi ve yine aynı özlemle bekledi.
Hayalleri oldu ama sabretmeyi bildi. Onu hep hissetti, hep hatırladı. Bülbülün sevgisi yerleşti içine onunla birlikte kök saldı, büyüdü gelişti. Ne sevgisi onu bıraktı, ne de o sevgisini.

maviemek tarafından 7/28/2009 9:57:17 AM zamanında düzenlenmiştir.

maviemek tarafından 7/28/2009 10:41:23 AM zamanında düzenlenmiştir.

kocakurtsoylum, @kocakurtsoylum

22.7.2009 14:59:18

5 puan verdi

yüreğim“sevdalım”der bülbül söyler gül dinler
doymaz toprak olmayınca bôyle aşka düşenler
sen bende ben olmuşsun yürekte alev közler
bilirsin ki bülbülde söz ,gülse yolunu gôzler

Yüreğine sağlık kardeş.Kutladım selamla