Beklediğin cevabı veremedim üzgünüm
Öyle yorgun kırık ki aciz gönlüm
İnsanlara kalmadı güven özüm
Kırdım o tertemiz kalbini üzgünüm

Gözlerinde kiışığa sebep olmuşken
Kalbine zamansız yara açanda ben
Senin dostluğuna saygı duyarkan
gönlüne cevap veremedim üzgünüm

Sevda denen nehre kapılmışsın
Farkında değilken aşkla yanmışsın
Yanlış kalbe demir atmışsın
Ağlayan gözlerine üzgünüm

Derler ya gönle dur denilmez
Sevince birkere söz kalbe geçmez
Ne geçmiş nede gelecek bilinmez
Kalbine açılan yaraya üzgünüm

Kelimelerin boğazda kördüğüm olduğu
Andır böylesi bu an
Yaşların kirpik arasına dolduğu
Akamayan gözyaşlarına üzgünüm

Kimbilir kırılan kalp tamir olurmu
Gönlünde yanan ateş soğur mu
Yar dediğin hemen unutulur mu
Dilindeki ahlara üzgünüm

Kalbine akıyor gözyaşların
İçinde dinmeyen feryatların
Yıkılpta kaybolarken umutların
Başını öne eğmene üzgünüm...