1
Yorum
0
Beğeni
4,0
Puan
1609
Okunma
�İki rengi var saçlarının
Biri uzak büyüten kızıllığı
Diğeri yalnızlık siyahı�
Hey kadın! Gerçek mi saçların?
Gerçekse, onları dağıtmalısın.
Kızıl saçlarının gölgesine sığınmalı
kaldırımlar, uzanmalı gözlerin
yalnızlığa,
tutmalı ellerin sonra.
Ruhu, rengindedir, kimse sormaz.
Karışmaz zamanın sessiz düşüne.
Oyun rüzgarın biletidir gözlerin.
Ve hayallerin gölge kahramanı.
Ellerin,
uzanmalı sonsuzluğa sonra
Uyuyan saçlarına güneş değilim.
Kızıllığına gölgeler düşüren akşam.
Zamanın ihtiyar çocuklarıdır belki,
Dağılmalı saçların toprağa,uzanmalı
Ürperir ,
saçların toplanınca; ağlar sonra�
Gün bitmeli ufkun ardı sıra
Avuçlarının çizgilerinde akmalı
Yalnızlığın eskittiği sessizlik, ve
Kelimelere dolanmalı saçların.
Büyümeli
şiirin gökyüzüne sonra�.
2009-Haziran
n.a.
4.0
100% (1)
Cevap Yaz