2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1415
Okunma
burası en ücrada çocukluğumu yitirdiğim park
İlk aşkımın bana el uzattığı yer
belki de en sevdiğim, tapınmadığım tapınak
terk eden sevgilinin bıraktığı ben
çileli ihtiyarın başını eğip gülümsediği
ah o anlar deyip, elinin tersiyle güneşi silerken
kibriti söndüren yağmur sağanak
aşk yine yaşıyordu
ölüme meydan okuyarak.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.