YÜREĞİMDEN TAŞANLAR
Yüreğimden taşanlar, yürek yangınlarımdan savrulanlardır
İçime sığmayan volkanların depreştirdikleridir
Zabt edemediklerim, güç yetiremediklerimdir.
Bıraktım içimdeki yangınları,
varsın etrafını viraneye cevirsin ne yazar
icinde yanan aşk olsun yeterki
bırak küllerini savursun
nar-ı beyza olsun alevlenen
savrulan bedevi külleri olsun ıssız bir çöl fırtınasında
ve savrulan ruhum...
belki sığınılacak bir liman
belki kıyısında dinecek bir derin vadi
belki, bağrında parçalanan bir kaya bulur mavi dalgalar
kim bilir...
savrulan bedevi külleri nelerin yangınıdır
kaç yüreğin mangalında tüttü
kaç yanaktan akan yaslarla ıslandı
kaç zemheri yedi de buz kesti en ücralarda
daha kaç fırtına görecek felaketler getiren...
bırak tepelerinde patlasın kaf dağının.
Ganj’da yıkanan bir Hindu beklentisi olsun tevbelerim,
Nil’e bırakılan bir Musa,
balığa sığınan yunus olayım ne olur…
kabul et benden Yakup’tan gelen gibi.
Bana Eyyub’a verdiklerini ver.
bırak savrulsun külleri yangın yüreklerin
bırak sert yüzlerinde parçalansın dalgalar, kayaların
ve bırak,
Issız fırtınaların Savrulan kum taneleri aşkına,
Son külü olayım bedevi yangınların

Adil ÖMER