Yüreğim acıyor...
Bedenimden çıkmış feryat, figan...
Acıyor. Hemde çok...


Hangi taşın altına saklasam acılarımı,
Hangi kapının ardına gizlesem...
Yüreğim bile kabullenmezken,
Nerelere saklasam...


Atmak istiyorum...
Yok etmek...
Unutmak...

Bazen yüreğim susuyor,
Zikretmiyor acımı...
Bu sefer gözlerim dayanamıyor.
Dolu dolu...
Susma diyor,
Haykır acını,
El birliğiyle yok ediyorlar...


Yavaş yavaş tüm vücuduma yayılıyor...
Adeta zehir.
Damarlarımda,
Kanımda,
Tüm azalarımda...


Nasıl!!! Nasıl bir acı bu,
Tarifi bile mümküm degil.
Söküyo ciğerlerimi yerimden...
Tüm bedenimi ele geçirmiş adeta...
İşgal etmiş tüm benliğimi...


Dayanamıyorum...
Can’ımın acısı bu nasıl anlatılırki...
Ciğer acısı,
Ömrümün tek sahibinin,
Varoluş sebebimin acısı,
Yüreğimin acısı...


Can,
Canım,
Canım Çok acıyor...


Özlem SUBAŞI



18 Ekim 08

(18:00)