baba,benim oğlun...
bu sana ilk mektubum
dinle ’baba!’ çok yorgunum

zayi oldu tüm nasihatlerin
baba ben beni unuttum
kızma lütfen...!
kayboldum bu şehirde
her sokak çıkmaz
baba, yardım et!

sıhhiye’de merhem arıyorum bir sabah
dalmışım muhayyel bir halde
bir çocuk var baba,yol kenarında
ağzında sigara...
çok küçük baba çok küçük
sığmıyor parmaklarına
nasıl bırakılır orda bir başına...?
çocukluğum aklıma geldi de
tozsuz dumansızdım
boğuluyorum baba bu kargaşada

sözlerim kül oldu affet baba!
aşk değil bu lanet,başıma
ağız dolusu günah kusuyorum
yüzüm yok avuç açmaya
sen bilirsin baba! söyle...
söyle affeder mi beni...?
sonsuz rahmeti olan...
’tövbe’yi öğret bana

kirlendi üstüm başım yine
ama içim temizdi çocukken
ellerim çamur olsada...
bu neyin turabı baba!
yıkadıkça sarılıyor avuçlarıma
baba anladım; büyüdüm ben
annem yıkayınca temizlenirdi ellerim
çıkmıyor...nafile bu uğraş

kaldırsam göğe temizlenir mi?
bu avuçlar hala dua edebilir mi?

kaç kadın eli kayboldu parmaklarımda
kenetlendikçe kayboldu herbiri
kovuyorum gitmiyorlar!
yardım et Allah aşkına!

adem oldum baba Adem olamadan
devirme bakışlarını utanıyorum
’susma’ baba korku dolu bakma!
bir nara savur tokat misali suratıma
serttir ellerin bilirim...

bir kız öptü bu sabah
tan yeli ağarırken alnımda
meyus olmak kimin harcı?
tut ellerimden kurtar baba
segaha boğuldum üç vakit
adem oldum baba, arama
her taşın altından bakışların çıkıyor
anne! sakla ardına

muvakkat değil bu kirler
ne yağmur, ne deniz kafi gelmez
oğlunu arındırmaya...
cahillerin piriyim
sen bana olma baba

burada her an kara
güneş sırtını dönmüş yamaçlarına
bulutlar hep kül rengi
bir hazan hüküm sürer haziranda
baba bu şehir her an kara

takatim kalmadı arz-u halime
sen tanırısın beni titrer sesim
heyecanlanınca...
lakin bu kez utançtan baba
devirme bakışlarını suratıma
yüzüm yok baba!
bakamam gözlerine bu kez
’susma’ baba Allah aşkına

sana göre ben hayırlı bir oğuldum
ziya yok baba ye’iste boğuldum

baba ! benim oğlun...
bu sana son mektubum
’oku baba’ çok yorgunum...