hani geçenlerde bana sormuştun
neden gözlerin bu kadar derin_?
neden ağlayışların bu kadar acı_?
neden çığlıkların bu kadar sessiz_?
neden beni sevdiğin kadar da

acıyı karanlığı seviyorsun_?
oysa kendini bana bıraksan sorular yerine
benimle birlikte değişsen
ben sana ölülerin bile sahip olamadığı bi cennet verirdim

ben şimdilerde
seni tanıdığımdan beri
bilmiyosun ki bütün o hallerimin
senin eserin olduğunu

ben keşkeyi ve belayı sende tattım
her nedense arkama baktığımda
ne seni ne hayatı benimle olan sadece
bela karanlık ölüm ve kocaman keşkeler

kaldı be sevdiceğim
şimdi soru sırası bendeama
soruları sen kendne sor ben susacam neden biliyor musun_?
çünkü;

kendime kalan yani senden kalan
karanlığa...ölüme ve keşkelerle konuşuyorum
ben kendi kendimde kayboldum
belki hep kendimdeydim

ama ruhum yoktu
ruhum geri dönecek
yeniden gelecek
sen gittin görmez oldun sen gittin

sensiz kapadım gözlerimi
artık sana vereceğim hiç bişey yok
ama keşkeler verebilirim.....