bu bendekinin adı yok
gölgesi var sesi yok
izi yok
ufku karanlık...
.....................
gel diyor
ne olursan ol gel
ne olursam olayım gel!
sadece gel
duyma, görme, sorma!
yargılama.
düşünmek sana yasak
sadece gel..
gel diyor...

.....................

...ama güvendiğim tek şey zaman
her şeyin üzerini şeffaf bir örtüyle saran zaman!
yara bandı misali
sarıp sarmalar yaraları
açık kalanları, savunmasız
sadece kapılanları..
görevini yerine getirir zaman!
sana yalnızca devam etmek kalır hayata
geride bıraktıklarına aldırmadan
çaktırmadan.. hayata
şerefe!..
acılara.

.......................


hayat..
zaten aldırmaz sana
o akıp gitmasine bakar
insafsızca...

zaman ve hayat;
tek yumurta ikizleridir belki
biri az daha şefkatli sadece
usulca örter üstünü acıların
anne şefkatiyle

biri sadece akıp giden..
sanki yer değiştirmişler gibi
şüpheler kavurur fesat yüreğini..
hangisi dersin beni! avutan
sarıp sarmalayan?
annemi aratmayan!

hayat dediğin detaylı
olması gerekeni yaşatan
arta kalanları hiç düşünmeden elimize veren.

zaman;
sade, dümdüz
inişsiz çıkışsız huzurla akıp giden..
içinde seni de hayata taşıyan..
beni sana sürükleyen!