kapılar aralanmışsa bir kere yalnızlığa..
alışmalı hayallerle uyumalara
sarılıp boşluğuna ağlamalara
tutunup yüzmeli okyanusunda havası sönmüş bir kalp kırıntısına
tutup soluğunu dalmalı histerik derin uyku kuyularına
kalemi kırılmış bir sevda var şimdi elimde
yokluğunda avutulmaz yana döne dermanı aranan
varlığında dayanılmaz!
iki ucu çıkmaz sokak sevdam ne yana gitsem boş
akvaryuma hapsedilmiş bir balık ruhum
içice kafeslere kapatılmış kalbim tutsak kaçamaz
sıyrılamaz geri bırakmadığı sürece yüklendiği sevda yükünü
bulamaz çıkışı imkansız yengeç avı labirent
yalnız içeri açılan sevdam
girişi var çıkışı olanaksız demirden keskileri olsa ne çare
bulaşmış hüznü yasımın mecburi vedası çaresiz
uzaklara dek sürer yolu belli yaşımın
uzun ince bir sevda akar gider bu günlerde caddelerde rotası belirsiz...
hergün bambaşka istikametlerde

18mayıs’08
gülden