Sevmişti gerçekten,
Bağlanmıştı, yürekten.
Umutlar beslemişti, geleceğe
Güzellikler dolu, mutlu düşler
Elli, hep elinde olsun istediği,
Sevgi ile gözlerine baktığı,
Umut dolu düşlerle sevmişti,
Gerçekten, yürekten.

Aşılmaz yollar olsa da arada,
Yıldızlardan selamlaşırlardı geceleri,
Gündüzleri güneşte gülücük atardı sevdiğine.
Öyle mutlu oluyordu ki,
Sevildiğini düşündükçe,
Sevmek değildi önemli olan, sevilmekti,
Gözleri gülümsüyordu sevilişinde.
Sevmişti gerçekten, yürekten.

Karabulutlar çöktü düşlerine,
İblis düşünceler girdi zikrine,
Hep yanında olsun elleri,
Kulaklarına sevgi söylesin nefesleri,
İstedi, esir olup karanlık düşlere,
Yapar mı bunu benim için derken,
Şüpheye yöneldi yüreği gerçekten,

Gölge düştü güneşine, hüzün çöktü yüreğine.
Gece yıldızları karardı ansızın,
Umutları bulutlandı,
Gözleri buğulandı, teslim oldu nefsine
Uydu düşlerinin iblisine, gerçekten
Seviyor muydu yürekten?
Aradaki dağlara isyan etti ilkin,
Sonra ellerini tutmayışına,
Güneşte bulamayışına,
Yıldızdan haberini alamayışına,
Hırslandı düşlerinde yürekten,

Yakınımda ol,
Gözlerim sensiz olmasın,
Ellerimi tut, uzaktan sevgi olmasın,
Derdin, işin beni aşmasın dedi
Ateşine kondu şüphenin,
Yenilip bencilliğin hırsına,
Koparıp attı papatyanın bütün taçlarını,
Sevgiyi yok etti ,
Gerçekten, yürekten
Attı sevgisini ateş koruna,
Yürek küllerini verip hır rüzgarına, esir etti gözlerini hüzne,.