Ey zalim, zehir damlıyor,
Şimdi dilinden neden,
Düşünmedenin mi,
Sen bu günleri, daha öncesinden,
Demedin mi sen, varlıkta ve yoklukta,
Seninle, olacağım ben,
Şimdi terk ediyorsun beni utanmadan,
Neden !,neden.

Bu kadar da, zalim olma,
Elini koy ah be kadın,o zalim vijdanına,
Beraber çıkmaık mı, seninle biz bu yola,
Beraber bakmadık mı,
Mehtaba, yıldızlara,ne oldu bize,
Şimdi ise bunları unutmuş kaçıyorsun,
Okyanusta batan, gemimizden,
Ve ilk atlayan, şimdi sen oluyorsun,
Beni sensiz bırakıp, terk edip gidiyorsun.

Beni soydun, soğana çevirdin,
Sen eğlenip gülerken, ben hep iyiydim,
Beni sevdiğini söyler de, öper sevdirirdin,
Ne oldu o sevgine şimdi, ey zalim kadın,
Batan gemiyi terk eden, ilk sen oldun.

Dilerim yüce, Tanrı’dan,
Çekersin bir gün sen de, bu ettiğinden,
Batan gemimizi, ilk olarak sen terk ettiğinden,
Pişman olusun da, sürünürsün,
Beni yaşamınla batırıp,bana çektirdiklerinden.
Ve gemiyi, ilk sen terk ettiğinden.

A.Yüksel Şanlıer
06 Haziran 2009-06-06
Antalya.