Gelip oturursun ya kumsala,
Hani gelir ya dalgalar...
Islatır serin sular, okşar...
İşte öyleydi sevgin...
Sarardı okşayan dalgalar,
Şarkılar fısıldardı yürekten.
İşte öyleydi sevgin.
Sıcak ve gönülden...

Birden haşinleşirdi deniz,
Köpürürdü dalgalar...
Savrulur, çırpınırdı sular...
Islatır, sürüklerdi çılgınca...

Deniz, çılgın bir âşık...
Aklı karışık...
Sevgisinden coşuyor,
Çırpınıyor delice...

Sitem bile edemez kumsal,
Sessiz, yaralı, kalbi kırık da olsa,
Çılgınca da savrulsa dalgalar,
Açar sînesini denize,
Dağıtır, saçar kumlarını gönülden...
Karışır denize usulca...

Tükenir yolunda yavaş yavaş...
Bağrına gelir bazı büyük kayalar,
Ses etmez, ama derindir ki yaralar,
Kanar, kan damlar gözünden,
Suskun, sevdâlı, mahzun,
Sever, hep sever özünden...

Bekler, hırçın dalgalar durulsun diye,
Hoyrat kollar, sevgiyle uzanıp sarılsın diye,
Yüreğine aşk kozası karılsın diye...
Suskun, sevdâlı, mahzun...
Sevmiş gönülden...

Hâlenur Kor

3 Haziran 2009