Sayın Durak Yiğit Abiciğim. Acın acımdır, o güzel yüreğin baş tacımdır. Bizler her ne kadar şiirlerimizde acıyı dile getirsek de aslında unutmayız ki gülü gül yapan dikenidir, dikeni de değerli yapan yine güldür. Gülün dikeni olmazsa ona gül demez çiçek derdik. Hem de gülle dikeni karşılaştırdığımızda gülün sayısı dikenin sayısından çok daha azdır. Hayat gülü de böyledir. Kimilerimizin hayat gülü dikenlerle doludur. Şiirlerimizi okuyan bizleri hep hayata küsmüş olarak düşünürler oysa biz de hayatımızı aslında çok seviyoruzdur. Ama hani derler ya kasap sevdiği deriyi yerden yere vururmuş. Belki bizler de öyleyizdir. Sevdiğimiz hayatımızı ve acılarımızı dizelerimizle yerden yere vuruyoruzdur. Nasıl ki anne ve babasını kaybetmiş ufak bir çocuğa dünyaları versek, yine de boynu büküktür. Bizler de hayatta bazı güzelliklerden öksüz kalmışısız işte. Ne kadar da gizlemeye çalışsak, o boynu bükük yetim ya da öksüz çocuk misali bizim de bir şekilde boynumuz bükük kalıp bu içimizdeki burukluğu kelimelerimizle ifade ediyoruz.....Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol diyor ya.. Metin abim de öyle işte.. olduğu gibi görünenlerden. acılarını benim gibi gizleyenlerden değil... Bu güzel dizelerinden dolayı sizi tebrik ediyor ve o boynun büküklüğünüzü anlayarak yeni şiirlerinizi bekliyorum. Tok acın halinden anlamaz ama aç aç olanın halinden anlar derler ya... ve biz ikimiz de birbirimizi anlarız. çünkü ikimiz de birşeylere açız... ve bu açlığımızı şiirlerimizde dile getiririz...